Taki właśnie film

Mały dzieciak, któremu nic w życiu nie wychodziło tak jak powinno, ale on każdego dnia przepełniony był optymizmem i nie poddawał sie pomimo przeciwności losu, pojechał z wycieczką szkolną do wielkich zakładów, w których zawsze była praca, a pracownicy traktowani byli jak bohaterowie. Dlatego ten dzieciak też chciał być takim bohaterem, chciał osiągnąć sukces, chciał, żeby mówili, że on coś znaczy, że jest KIMŚ. Tym bardziej, że jeden z pracowników tych zakładów dostrzegł w nim talent, a może chciał być zwyczajnie miły dla najmniejszego w klasie? Jednak tych kilka słów docenienia starań i oddanie swojej czapki uniwersyteckiej kazało dzieciakowi uwierzyć, że marzenia się spełniają. Wszystko później prowadziło go do celu.

Na studiach okazało się, że wcale nie jest tak prosto, jakby się mogło wydawać. Nie wystarczy ciężko pracować, być pilnym studentem i wkuwać całą teorię. Trzeba także posiadać pewne zdolności, talenty, predyspozycje by zostać tym, kim się chce. A może nie trzeba mierzyć za wysoko?

Jednak ten mały dzieciak, który w międzyczasie stał się młodzieńcem, nie tracił marzeń z horyzontu. Wiedział jaki jest jego cel i do niego dążył. Po raz kolejny udowadniał, że porażki go nie zniechęcają, ale każą mu szukać innej drogi, innego sposobu. I czasem, żeby zrobić wielki krok na przód, trzeba pozwolić sobie na cofnięcie się, w celu rozbiegu. A nade wszystko ważne jest, żeby potrafić pracować zespołowo, bo wtedy talenty jednostek się mnożą i grupa posiada je wszystkie. Ramie w ramię łatwiej zdobywać szczyty, bo gdy omsknie się noga, to zawsze ktoś poda rękę.  A często przyjaciel jest ważniejszy niż sam sukces, bo z nim nawet kolejny początek od zera wydaje się drogą do sukcesu.

Tak oto w niecałe dwie godziny filmu upchnięto wiele prawd o życiu. Może brzmi to górnolotnie, może wydaje się to frazesem, ale jednak działa. I każdy na sali kinowej widział, jak dobrze działa.  Wyrzucają cię drzwiami? Znajdź inne, którymi będziesz mógł wrócić. I nie wierz w to, że zamknięte są na stałe i żadna siła nie da rady ich otworzyć. Jak się dobrze postarasz, przygotujesz odpowiedni plan i wykonasz swoją robotę, to z hukiem otworzą sie same.

po

Jakby ktoś chciał się o tym przekonać w kinie, to polecam film UNIWERSYTET POTWORNY.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s